مشاور کیمیا ریاحی

سلام به همه رفقای خوب نوتروفیلی کیمیا هستم و الان که این متن رو می‌نویسم پنج ترم از تحصیلم در دانشکده پزشکی میگذره
منم روزهایی داشتم که فشار روحی این مسیر انقدر زیاد بود که کتاب‌هام از شدت اشک‌هام خیس می‌شدن… 🥲
روزهایی که خسته و ناامید بودم و با خودم می‌گفتم: «واقعاً می‌تونم؟»از طرفی همه ازم توقع بینهایت داشتن و خیلی کم بودن کسایی که ازم میپرسیدن کیمیا کنکور رو بیخیال،حال خودت خوبه؟:)
حتی مشاورمم تو سخت ترین روزا اینقدر بهم استرس میداد که من مجبور شدم چند بار کلید بزنم سر آزمون ها و به استعداد و تلاشم ذره ای ایمان نداشتم و عذاب وجدان بعد از تقلب منو دیوونه کرده بود🙂
و اینگونه شد که من سال اول رتبه 4 هزار آوردم و اینقدر خسته شده بودم که حتی نمی‌خواستم به کنکور مجدد فکر کنم:) انتخاب رشته کردم و گفتار درمانی دانشگاه اصفهان چیزی نبود که منو راضی میکرد.تک تک سلول هام داد میزدن این رشته نتیجه 12 سال زحمت کشیده من نیست و من باید بازم تلاش کنم.اما این بار فرق داشت مسیرم رو اصلاح کردم و مهمتر از همه خودم سعی میکردم حال خودم رو خوب کنم و دیگه برام مهم نبود فشار های بیرونی چقدره.بدترین روزا رو تجربه کردم و خیلی خسته شده بودم . اما روزی رو هم تجربه کردم که اشک شوق خانواده‌ام رو برای قبولی دیدم. 🥹🤍
و همون‌جا فهمیدم تک‌تک ثانیه‌هایی که تلاش کردم و تک‌تک ساعت‌هایی که درس خوندم، حتی سخت‌ترین روزها، ارزشش رو داشت.حالا می‌خوام تمام این تجربیاتم رو با شما شریک بشم و کمک کنم شما هم یک روز طعم شیرین «رسیدن» رو تجربه کنید. 🌱✨