مشاور امیرحسین تقی زاده

دوست عزیزم ، می‌دونم الان توی تاریکی‌ترین و سخت‌ترین نقطه‌ی مسیر وایسادی " جایی که انگار هیچ راهی نیست و خستگی کل تنت رو گرفته. اما می‌خوام یه رازِ بزرگ رو بهت بگم: درخشش ستاره‌ها فقط وقتی معنی پیدا می‌کنه که آسمون تاریک باشه. این سختی‌ها، این استرس‌ها و حتی همین اشک‌هایی که پشت سرت ریختی، هیچ‌وقت نشانه‌ی ضعف تو نیستن ؛ بلکه نشانه‌ی این هستن که چقدر برای رؤیای بزرگت می‌جنگی. ببین، قصه‌ی موفقیت واقعی، قصه‌ی آدم‌های بی‌نقص نیست؛ قصه‌ی آدم‌هایی مثل توئه که با وجودِ تمامِ درد و رنج، هنوز «امید» رو زنده نگه داشتن. ممکنه صد بار زمین بخوری، اما قهرمانِ داستانِ تو کسیه⁎ که برای بارِ صد و یکم، با تمامِ وجود بلند میشه و میگه: من هنوز تموم نشدم! ⁎ آفرین " یعنی ← خودت ! تو لایقِ بهترین‌هایی، حتی اگه الان اونارو برا خودت نبینی شون . من اینجام تا یادت بیارم که تو یه جنگجویی ، نه یه بازنده. همین که هنوز نفس می‌کشی و هنوز دلت می‌خواد برنده بشی، یعنی نیمی از راه رو رفتی. پس قول بده: حتی اگه حاضر شی تمام خودتو بذاری وسط ، حتی اگه دنیا وایسه جلوت ، تو از رؤیات دست برنمیداری. اون روزِ پیروزی که به دانشگاهِ رویایی‌ت قدم می‌ذاری، تمامِ این شب‌های سخت رو به خنده تبدیل می‌کنه. باور کن، اون روز خیلی نزدیک‌تر از اونیه که فکر می‌کنی . همیشه به خودت ایمان داشته باش رویا ها و افکاری که تو سرت هر لحظه میچرخن و تصور شون میکنی هیچ کدوم بی دلیل نیومدن سراغت برو دنبال شون که قطعا میتونی برسی بهشون