مشاور سارینا تیموری

من هم یک روز دقیقاً از همون جایی شروع کردم که خیلی از دانش‌آموزهای کنکوری امروز ایستادن؛ با یک هدف مشخص، کلی نگرانی و البته هزار سؤال درباره اینکه «واقعاً باید از کجا شروع کنم؟»
رشته م تجربی بود و مسیر کنکور برای من یک مسیر یک‌ساله نبود. دو سال برای رسیدن به هدفم تلاش کردم.
سال اول، با اینکه تلاش می‌کردم، خیلی چیزها رو درست نمیدونستم. روش مطالعه‌م، نحوه مرور، تست‌زدن و حتی مدیریت آزمون‌ها اون چیزی نبود که باید میبود. از طرفی افت تراز، خستگی و ناامیدی هم کم‌کم خودشون رو نشون میدادن.
حتی بهمن‌ماه متوجه شدم که بخشی از مسیرم رو اشتباه اومدم؛ اما چون فکر میکردم دیگر دیر شده، تصمیم گرفتم همون روش رو ادامه بدم و کسی نبود که راهنماییم کنه.
نتیجه هم چیزی نشد که براش تلاش کرده بودم.
اون شکست برای من پایان مسیر نبود؛ تبدیل شد به نقطه‌ای که باعث شد بفهمم صرفاً زیاد درس خوندن برای موفقیت کافی نیست.

سال دوم، از همان مهرماه تصمیم گرفتم همه‌چیز رو از پایه اصلاح کنم. روش مطالعه و مرورم را تغییر دادم، تست‌زدنم رو اصولی‌تر کردم، یاد گرفتم چطور آزمون‌هام را تحلیل کنم، منابع مناسب‌تری انتخاب کردم و تعداد آزمون‌ها و مرورهام را جدی‌تر گرفتم.
این بار از یک مشاور کمک گرفتم و تازه آنجا متوجه شدم داشتن یک نفر که در طول مسیر تو رو ببینه ، پیگیری کنه و تو روزهای سخت کمکت کنه دوباره روی مسیر بمونی، چقدر می‌تونه تفاوت ایجاد کنه !
تو سال 1404 حتی شرایطی پیش اومد که امتحانات و کنکور به تعویق افتاد. طبیعتاً این اتفاق روی من هم تأثیر گذاشت و من هم مثل هر دانش‌آموز دیگری نگرانی و خستگی رو تجربه کردم؛ اما این بار اجازه ندادم تغییر شرایط، پیوستگی مسیرم رو از بین ببره. ادامه دادم، خودم رو با شرایط جدید وفق دادم و سعی کردم به‌جای تمرکز روی چیزهایی که در کنترل من نبود، روی کاری که از دستم برمی‌اومد تمرکز کنم.

و در نهایت، بعد از دو سال تلاش، به هدفم رسیدم و وارد رشته فیزیوتراپی شدم🤍

علاوه بر قبولی تو رشته ی مورد علاقه م یکی دیگه از مهم‌ترین چیزهایی که از اون دو سال با خودم آوردم، شناختن خودم تو مسیرهای سخت بود.
یاد گرفتم چطور بعد از یک نتیجه بد دوباره شروع کنم، چطور از افت تراز نترسم، چطور آزمونم رو تحلیل کنم، چطور برنامه‌ای متناسب با شرایط واقعی زندگی داشته باشم و چطور اجازه ندم استرس و ناامیدی، فرصت های من رو بگیرن.
حتی همین امروز تأثیر اون مسیر رو تو زندگیم می‌بینم. مدیریت استرس، شناخت روحیات خودم و داشتن یک روند منظم، چیزهایی هستند که فقط برای کنکور نیستند؛ مهارت‌هایی هستند که بعد از کنکور هم همراه آدم می‌مانند.

برای همینه که حالا دوست دارم چیزی رو که خودم دیر یاد گرفتم، زودتر به دانش‌آموزهای دیگر منتقل کنم.

من مسیر کنکور رو از دور ندیدم ؛ خودم دو سال در این مسیر زندگی کردم.
و حالا می‌خوام تجربه‌ای که برای رسیدن به هدفم به دست آوردم رو در اختیار دانش‌آموزم بذارم تا بتونیم باهم موفقیتشو ببینیم 🌱🤍