مشاور محمدامین کیانی

سلام به تو دوست عزیزی که بعد از نشستن و فکر کردن توی تنهایی خودت …تصمیم به این گرفتی تویِ این مسیر زیبا و اما سخت و دشوار یه دوست ، همراه ، چراغ راه داشته باشی ، کسی که خودش از بلندی ها و پستی ها ، روز های خوب و بد، اتفاقات تلخ و شیرینی که در طول این مسیر پیش اومد عبور کرد و همه روزهایی رو که در استراحت های بین پارت های درسی تصور میکرد ، امروز در حال تجربه کردن اون روزا هست… قدم زدن توی حیاط دانشگاهی که بهش فکر میکرد و خوندن کتاب ها و رفرنس ها انجام کارهای مورد علاقه … آزمایشگاه ها و.. کنکور شاید همه چیز توی زندگی نباشه اما همه چیز توی سال های آینده زندگیت به کنکور بستگی داره… شهر و دانشگاهی که قبول میشی ، سبک زندگی ای که داری ، جایی که 10 سال آینده زندگی میکنی ، دوستان و اطرافیان تو ، محل کارت، عنوانی که توی جامعه داری.. همه اینا به تلاش های تو در این مسیر بستگی داره. میدونم ؛ توی ای دوست عزیز که تصمیم به سخت تلاش کردن و جنگیدن توی این مسیرِ خاطره انگیز رو داری … یه روزی از روز های آینده درخشانت ، امروز و این تصمیم رو به یاد میاری… لحظه انتخاب مشاورت ، لحظات درس خوندن و تست زدن ، ذوقِ پیشرفت کردن توی یه درس و حل سوالاتی که بلد نبودی، تیکه هایی که دبیرها و اساتید به دانش آموزا مینداختن، نتیجه بد آزمون ، شب بیداری های امتحان و ….همه اینا وقتی به دانشگاه و رشته مورد علاقت رسیدی ؛ در حال قدم زدن توی حیاط دانشگاه به عنوان خاطراتی شیرین جلوی چشمت رد میشن. در آخر چند بیت از عطار نیشابوری و پایان این دل نوشته.. << گر مردِ رهی میان خون باید رفت از پای فتاده ، سرنگون باید رفت تو پای به راه در نه و هیچ مپرس خود راه گویدت که چون باید رفت>>