مشاور اسماعیل نیک رای

از تابستون سال یازدهم بود که به صورت جدی شروع کردم با پایه ی صفره صفر برای رویاهایی که حق نداشتم پاشون مهر نرسیدن بزنم. از بستری شدن گوشه ی بیمارستان وقتی 3 روز مونده به کنکورم تا پریدنای جفت جفت پله های حوزه کنکور از رو خوشحالیو دیدم از تراز 4000 تا 7000 قلمچی بگیرو فشاره پشت موندنو اشک شوق قبولیو دیدم . ساده بگم من سرو ته بازی بودم تلاش و استمرار و توکل داشتمو الان بازیگر نقش اصلی آرزوهامم ❤️ همسفر مهم تر از سفره او یادت باشه کنکور سفری نیست که از هر کوچه اشتباهی شانس برگشتن داشته باشی . مسیر تاریکه عزیزم بیا فانونست بشم 🫂تن رو خواب تیمار میکنه اما شرمندگی رو چی؟ بیا باهم نزاریم غمگین ترین تصویر دنیا بازتاب آینت باشه