مشاور محمدسبحان اکبرزاده ابراهیمی

من هم روزی جای تو بودم… من هم روزی دانش‌آموزی بودم که رؤیای پزشکی داشت؛ اما رسیدن به این رؤیا، آن‌قدرها که از بیرون به نظر می‌رسد، ساده نبود. من در اولین سال کنکورم به رتبه‌ای حدود 80 هزار رسیدم. فاصله زیادی بین جایی که بودم و جایی که می‌خواستم به آن برسم وجود داشت. چهار سال کنکور دادم تا بالاخره توانستم رتبه‌ام را به زیر 3 هزار برسانم و در رشته پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد قبول شوم. اما این مسیر فقط درس خواندن و آزمون دادن نبود. پشت کنکور ماندن یعنی بارها با خودت کلنجار بروی، با نگرانی آینده روبه‌رو شوی، فشار خانواده و اطرافیان را تحمل کنی و گاهی حتی وقتی خودت هنوز به هدفت ایمان داری، مجبور شوی به دیگران ثابت کنی که تلاشت بی‌نتیجه نخواهد ماند. من این روزها را تجربه کرده‌ام. می‌دانم وقتی نتیجه آزمون با انتظاراتت فاصله دارد، چقدر ممکن است انگیزه‌ات کم شود. می‌دانم گاهی مشکل فقط بلد نبودن یک درس نیست؛ بلکه ندانستن مسیر درست، نداشتن برنامه متناسب با شرایطت و نداشتن کسی است که در روزهای سخت، بدون قضاوت کمکت کند. شاید مهم‌ترین چیزی که مسیر کنکور به من یاد داد، این بود که یک نتیجه ضعیف، لزوماً به معنای ناتوان بودن تو نیست؛ اما برای تغییر نتیجه، باید مسیرت را بشناسی و در صورت نیاز، آن را تغییر بدهی. چرا وارد حوزه مشاوره شدم؟ چون دوست داشتم تجربه‌ای که با سختی به دست آورده بودم، برای دیگران هم مفید باشد. نمی‌خواستم فقط کسی باشم که برنامه درسی می‌نویسد و می‌گوید چه ساعتی چه درسی بخوانی. می‌خواستم بتوانم دانش‌آموز را بهتر درک کنم، شرایطش را بشناسم و کمکش کنم راهی را پیدا کند که واقعاً برای خودش قابل اجرا باشد. در چهار سال فعالیت در حوزه مشاوره، تلاش کرده‌ام همین نگاه را دنبال کنم؛ نگاهی که در آن، دانش‌آموز فقط یک رتبه یا یک کارنامه نیست، بلکه انسانی با توانایی‌ها، نگرانی‌ها، محدودیت‌ها و رؤیاهای خودش است. تفاوت من با یک مشاور معمولی چیست؟ من ادعا نمی‌کنم که تمام مسیر کنکور را به بهترین شکل ممکن طی کرده‌ام؛ اما می‌توانم بگویم مسیری را تجربه کرده‌ام که بسیاری از دانش‌آموزان امروز در آن قرار دارند. من فقط درباره پشت کنکور ماندن صحبت نمی‌کنم؛ خودم آن را زندگی کرده‌ام. فقط درباره فشار روانی و قضاوت اطرافیان نمی‌گویم؛ می‌دانم تحمل این شرایط چقدر دشوار است. و فقط از اهمیت استمرار حرف نمی‌زنم؛ تجربه کرده‌ام که رسیدن به یک هدف بزرگ، گاهی به زمان، اصلاح اشتباهات و دوباره شروع کردن نیاز دارد. در مشاوره، تلاشم این است که به‌جای نسخه‌های یکسان برای همه، شرایط واقعی هر دانش‌آموز را بشناسم، برایش برنامه‌ای متناسب طراحی کنم، عملکردش را پیگیری کنم و در صورت نیاز، مسیر را با هم اصلاح کنیم. من قرار نیست به تو وعده بدهم که حتماً پزشکی قبول می‌شوی یا مسیرت بدون سختی خواهد بود. هیچ مشاوری نمی‌تواند چنین تضمینی بدهد. اما می‌توانم کمک کنم توانایی‌ها و ضعف‌هایت را بهتر بشناسی، تصمیم‌های آگاهانه‌تری بگیری و از زمان و تلاشت بهتر استفاده کنی. اگر تو هم هنوز به هدفت نرسیده‌ای… می‌خواهم بدانی که لازم نیست مسیر تو شبیه مسیر دیگران باشد. ممکن است دیرتر شروع کرده باشی، نتیجه دلخواهت را نگرفته باشی یا بارها به این فکر کرده باشی که دیگر نمی‌توانی ادامه بدهی. این شرایط را نباید نادیده گرفت؛ باید آن‌ها را شناخت و برایشان راه‌حل پیدا کرد. تجربه من ثابت نمی‌کند که همه با هر شرایطی به هر هدفی می‌رسند؛ اما به من یاد داده که نباید فقط بر اساس یک نتیجه، درباره تمام توانایی‌های خودمان قضاوت کنیم. من محمد سبحان اکبرزاده‌ام؛ کسی که چهار سال برای رسیدن به رؤیایش تلاش کرد و حالا می‌خواهد تجربه این مسیر را در اختیار تو بگذارد. اگر قرار است برای آینده‌ات بجنگی، دوست دارم در این مسیر تنها نباشی؛ نه با وعده‌های غیرواقعی، بلکه با برنامه‌ریزی، پیگیری، صداقت و همراهی. شاید نتوانم سختی‌های مسیر را از بین ببرم، اما می‌توانیم تلاش کنیم این مسیر را آگاهانه‌تر، اصولی‌تر و با امید بیشتری طی کنیم.