مشاور محمدرضا اسلامی

سلااام من محمدرضام دانشجوی دندونپزشکی دانشگاه تهران به نظر من ماهیت زندگی کلا سخته، پس تعجبی نداره که مسیر کنکور هم طاقت‌فرسا باشه. ولی راستش رو بخوای، همین طعم سختیه که شیرینی رسیدن رو لذتبخش می‌کنه. از دید من کنکور مثل عبور از ی باتلاق بزرگه که اون طرف باتلاق، یه بلیط هست؛ یه «بلیتِ طلایی» که داشتنش تو آینده کلی راه برات باز می‌کنه. فرض کن چند سال دیگه، توی یه موقعیت سخت یا روزای خسته‌کننده، یادت بیاد که تو برای گرفتن این بلیت از اون همه چالش رد شدی. اونوقته که می‌فهمی هیچچیز دیگه‌ای نمی‌تونه تو رو متوقف کنه. سوال اساسی اینه: خب، پس چطوری از این باتلاق گذر کنم؟ شرط اول اینه که باتلاق رو خوب بشناسی، بفهمی چه جوری کار می‌کنه و به نظرت چی داره که اینقدر سخت به نظر می‌رسه؟ درست حدس زدی! توی یه باتلاق، همه چیز کند پیش می‌ره. مثل این می‌مونه که پات گیر کرده باشه. اگه هول بشی و فقط بخوای با زور و هیجان ازش فرار کنی، غرق می‌شی. هدف اصلی این باتلاق هم همینه: می‌خواد صبرت رو بسنجه. پس راز موفقیت چیه؟ نباید هول کنی.باید یه نفس عمیق بکشی و آروم و پیوسته حرکت کنی. با همون قدم‌های کوچیک اما محکم، روز به روز خودت رو به اون طرف نزدیک‌تر کنی. این مسیر مال کساییه که می‌دونن عجله دشمن موفقیته یادت باشه، در نهایت برنده اونیه که نه باهوش‌ترینه، نه قوی‌ترین؛ بلکه اونیه که وقتی همه خسته‌اند، فقط «یک روز» بیشتر تحمل می‌کنه و ادامه می‌ده.