مشاور محمدحسام کاظمی طهرانی

محمد حسام کاظمی طهرانی هستم
از تربت حیدریه، شهری کوچک در استان خراسان رضوی جایی که شاید امکانات آموزشی بهترین مدارس کشور را نداشت، اما به من یاد داد موفقیت را باید ساخت، نه اینکه منتظرش ماند.
اولین شکست جدی من از همان دوران دبیرستان شروع شد. در آزمون نمونه دولتی پایه نهم به دهم قبول نشدم و برخلاف بسیاری از هم‌سن‌وسالانم، وارد مدرسه عادی شدم. آن روز فکر می‌کردم شاید فرصت‌های بزرگی را از دست داده باشم، اما بعدها فهمیدم شکست، پایان مسیر نیست؛ بلکه گاهی آغاز یک مسیر قوی‌تر است.
دو سال بعد، مدرسه نمونه دولتی برای تکمیل ظرفیت آزمون دیگری برگزار کرد. از میان حدود 100 داوطلب، فقط 2 نفر در رشته تجربی پذیرفته می‌شدند و خوشبختانه من یکی از آن دو نفر بودم. همان اتفاق به من ثابت کرد که اگر در مسیرت بمانی و جا نزنی، فرصت‌های دوباره همیشه از راه می‌رسند.
از همان زمان، مطالعه جدی برای کنکور را آغاز کردم. کیفیت آموزشی مدرسه‌ام آن‌طور که انتظار داشتم نبود، بنابراین بخش بزرگی از مسیر را با کلاس‌های آنلاین، مطالعه شخصی و تلاش مستمر پیش بردم. در آزمون‌های آزمایشی، تراز من معمولاً بین 5700 تا 6500 بود؛ اما امروز از روی تجربه به دانش‌آموزانم می‌گویم که تراز آزمون‌های آزمایشی، آینده شما را مشخص نمی‌کند. آزمون‌ها فقط یک ابزار برای پیدا کردن نقاط ضعف و بهتر شدن هستند؛ نه حکمی برای موفقیت یا شکست در کنکور.
سال کنکور، سخت‌ترین سال زندگی من بود. در همان سال، دو نفر از عزیزترین افراد زندگی‌ام را از دست دادم. غم آن روزها هنوز هم با من است و هیچ‌وقت فراموش نمی‌شود. اما یک تصمیم گرفتم؛ اینکه اجازه ندهم تلخ‌ترین اتفاقات زندگی، آینده‌ام را از من بگیرند. درس خواندن در آن شرایط آسان نبود، اما هر روز فقط یک قدم دیگر برداشتم و مسیر را ادامه دادم.
سرانجام، تمام آن روزهای سخت، شب‌های مطالعه، ناامیدی‌ها و تلاش‌های بی‌وقفه نتیجه داد و در اولین سال شرکت در کنکور موفق شدم در رشته پزشکی دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی (بجنورد) پذیرفته شوم. آن قبولی فقط ورود به دانشگاه نبود؛ نتیجه سال‌ها مقاومت، امید و باور به خودم بود و باعث شد بتوانم زندگی خودم و خانواده‌ام را وارد فصل جدیدی کنم.
امروز به عنوان مشاور کنکور، هدفم فقط برنامه‌ریزی درسی نیست. می‌خواهم کنار دانش‌آموزان باشم تا در روزهایی که خسته می‌شوند، امیدشان را از دست می‌دهند یا احساس می‌کنند از بقیه عقب افتاده‌اند، یادشان بیاورم که موفقیت متعلق به کسانی است که ادامه می‌دهند.
اگر من توانستم از یک شهر کوچک، با شکست‌های متعدد، امکانات محدود، ترازهای معمولی و سخت‌ترین اتفاقات زندگی به قبولی پزشکی برسم، مطمئنم هر دانش‌آموزی هم با برنامه درست، تلاش مستمر و ناامید نشدن، می‌تواند به هدفش برسد.
گاهی تنها تفاوت بین کسی که موفق می‌شود و کسی که نمی‌شود، این است که نفر اول، یک روز بیشتر دوام آورده است.