مشاور نرگس وثاقی

یادم میاد روزی رو ک حتی برای ورود به رشته تجربی ترس داشتم، ترس از رقابت سنگینی که بین داوطلبین این رشته وجود داره،
اگه مغلوب ترسم میشدم، بدون بازی کردن بازی رو باخته بودم!!
اونجا بود که تصمیم گرفتم حتی اگر قراره بازنده باشم، حداقل بازی خودم رو ب نمایش گذاشته باشم.
سال دهم یه سردرگمی بزرگ بود، خصوصا بعد از کرونا و اینکه برای اولین بار مدارس مجازی شد، باعث شد با یک پایه صفر پیش برم.
نیمسال اول یازدهم کسی بودم که خیلی تلاش میکرد اما متوجه نبود داره مسیر رو تماما اشتباه میره، این شد که بعدِ کلی نتیجه نگرفتن، با انبوهی از ناامیدی درس رو کنار گذاشتم تا مدتی.
زمانی برگشتم که سال دوازدهم شروع شده بود، اینجا نقطه ای بود که فهمیده بودم چرا تلاش هام نتیجه نداد، چون متوجه شدم مسیر ها و عادات اشتباه زیادی داشتم، بهای یادگرفتن راه درست، این بود که یکسال تحصیلی ام رو با آزمون و خطا کردن از دست دادم.
برای همین همیشه دوست دارم مسیر درست رو به همه ی کسایی که یک روزی خودم در جایگاهشون بودم نشون بدم، تا شخص دیگه ای بخاطر یک مسیر اشتباه، این بهای سنگین رو نده، چون عمیقا طعم ناامیدی رو چشیدم. برای همین هست که مشاور شدم تا روشنی راه و امید باشم واسه هرکسی که مثل منِ چند سال پیش، ناامیده.
من هم از جایی شروع کردم که کسی باورم نداشت، اما در نهایت این خود ما هستیم که باید خودمون رو باور کنیم‌. چون تنها چیزی ک نیاز داریم همینه.
حالا اگه از خودت میپرسی که چرا نمیشه؟! من اینجام تا بهت بگم کجای مسیر رو داری اشتباه میری، تاباهم روش های هوشمندانه ای رو برای مطالعه و مسیرِتلاشت انتخاب کنیم تا تو هم مثل من به چیزی که میخوای برسی!