مشاور محمدرضا شاهی

سلام دوست نوتروفیلی عزیزم من محمدرضا شاهی دانشجو پزشکی ارومیه و مشاور تیم بزرگ نوتروفیل می‌خوام درمورد مسیر تحصیلی ام صحبت کنم من دوره ابتدایی را در یک مدرسه عادی خوندم و پایه ششم شد که تصمیم گرفتم در آزمون تیزهوشان و نمونه دولتی شرکت کنم و موقع نتایج فهمیدم که تیزهوشان قبول نشدم و نمونه دولتی قبول شدم و چون خیلی دوست داشتم تو تیزهوشان درس بخونم و این قبول نشدنم یک حسرتی برای من شد خلاصه تا پایه نهم در نمونه دولتی درس خوندم و در پایه نهم توی آزمون تیزهوشان و نمونه بازم شرکت کردم اون موقع شهر ما برای ورودی پایه دهم 8 نفر ظرفیت اعلام کرده بود و نسبت به سال گذشته که 22 نفر بود خیلی کمتر بود همین باعث شد که بیشتر از قبل تلاش کنم نتایج اومد و فهمیدم که تیزهوشان قبول شدم و اون حسرت سه سال راهنمایی رو تونستم جبران کنم پایه دهم که وارد شدم با کلی از سال بالایی‌ها و اونایی که سال کنکور با موفقیت پشت سر گذاشته بودن راهنمایی بگیرم و سال دهمم با آزمون خطا کردن تجربه ده‌ها روش مطالعه به پایان گذشت سال یازدهم که شد با کلی تجربه‌ها که از این آزمون و خطا کردن به دست آورده بودم شروع کردم و همزمان باز هم از سال بالایی‌ها کمک می‌گرفتم خلاصه یازدهم بهتر از دهم پیش رفتم سال دوازدهم شد و این بار فشار زیادی روم بود و من باید توی یک سال همه سه پایه رو جمع می‌کردم توی سال دوازدهم وسط‌های مسیر بود که فهمیدم دیگه عمومیا توی کنکور نیست و کنکور دو مرحله‌ای شده و نهایی‌ها 40 درصد قطعی شدند اینجا هم باعث شد که من باز روش مطالعه خودمو عوض کنم و مطابق با شرایط فعلی پیش برم ولی یک اشتباه بزرگتر که داشتم این بود که کنکور رو جدی گرفتم و از نهایی‌ها غافل شدم جوری که نهایی هارو شب امتحان گذاشتم بخونم خرداد ماهم گذشت و کنکور دادیم و چون کنکور رو خوب زده بودم مطمئن بودم که پزشکی قبول می‌شم ولی موقعی که رتبه‌ها اومد اشک تو چشمام خشک شد اونجا فهمیدم که نهایی‌ها افتضاح من رو کشیده پایین اون لحظه شرایط روحی روانی بدی داشتم و خودمو باخته بودم با کمک و حمایت پدر و مادرم تونستم که خودمو جمع کنم حدوداً 3 هفته بعد شروع به مسیر پشت کنکوری و خوندن برای کنکور شدم ولی این بار درست و اصولی و با تجربه‌ای که از اشتباهاتم گرفته بودم پیش رفتم و از اول هم نهایی‌ها رو می‌خوندم توی این سال باز هم حس ناامیدی و قبول نشدن هم دست می‌داد در این شرایط پدر مادرم خیلی بهم کمک میکردن و اصلا حس تنهایی بهم دست نمیداد نقش چشمگیری در استمرار و پیوستگی من داشتند خلاصه با آزمون‌ها و بودجه‌بندی‌ها پیش رفتم و کنکورم دادم بماند که هزاران مشکل و چالش توی بقیه راهم بود و منتظر نتایج بودم روزی که رتبه‌ها اومد عصر رتبه‌مو دیدم و اونجا بود که تمام خستگی و شب بیداری‌ها و اون گریه‌ها به نتیجه رسید مزد همه خستگی هامو با دیدن چشم خوشحال مامان و بابام گرفتم و میدونستم که اینبار پزشکی شهر های تا‌پ میارم وبله بلاخره پزشکی ارومیه اوردم رفتیم ثبت نام و دیگه من اون فشار روحی روانی و استرس ازمون و تست و … رو نداشتم و انگار وارد یه دنیای متفاوت تری با 20 سال قبل شدم اخرش اینو بگم که واقعا ارزششو داشت و الان توی اون آرزوهام دارم زندگی میکنم و توهم میتونی یه روزی روپوش سفید بپوشی و آرزوهاتو زندگی کنی