مشاور کیان خوشرو

من کیان خوشرو، دانشجوی پزشکی دانشگاه علوم پزشکی همدان هستم. سال پنجم قبول شدم؛ بعد از پشت کنکور موندن، از دست دادن عزیزان، و عبور از طوفان مشکلات خانوادگی. حتی مادرم که تنها امیدم بود، یه‌جا گفت: «بیا برو، این قسمتت نیست»… ولی من پزشکی رو دوست داشتم. با اینکه پیراپزشکی آورده بودم، دلم می‌خواست اون اشک شوق تو چشمای مادرم رو ببینم—و دیدم. اون لحظه، با هیچ چیز دنیا قابل مقایسه نیست. تو این مسیر، خیلیا طعنه زدن، کنایه شنیدم، ولی من ساکت موندم؛ توی پیله‌ی خودم، در فکر پروانه شدن. روزایی بود که امیدم ته کشید، ساعت مطالعه‌م سینوسی شد، انگیزه‌م صفر… اما خودم، خودمو جمع کردم. رفیق، امید شاید تو صفحه‌ی بعدی باشه—کتاب رو نبند. بیا باهم، جنگنده و پرقدرت، جلو بریم. یه روز، تو هم تو همون جایی که گریه کردی، می‌خندی. مثل من که الان به اتاق درس‌خوندنم یا کتابخونه‌ای که خاطره دارم سر می‌زنم ، واقعا خوشحال میشم. و یادت باشه: همیشه فقط از آدم‌های موفق مشورت نگیر؛ شکست‌خورده‌ها هم حرفی برای گفتن دارن. چون اونا هم راه رفتن، هم زمین خوردن، و خوب بلدن دوباره بلند بشن.