مشاور فاطمه تنهائی

سلام رفیق نوتروفیلی من، امیدوارم حالت خوب باشه می‌خوام از همون اول یه چیزو بدونی… من فقط یه مشاور نیستم، رفیقتم. رفیقی که خودش یه روز پشت همون میز نشسته بود، با استرس، با شک، با دفترای پر از خط‌خوردگی و دلی پر از آرزو. منم از مسیر کنکور اومدم، با شرایط معمولی، بدون معجزه یا امکانات خاص. فقط با یه “نمی‌خوام تسلیم شم”. می‌دونم روزایی هست که خسته‌ای، که حس می‌کنی نمی‌رسی، که همه چی سنگینه… ولی باور کن، یه روزی می‌رسه که همه‌ی این تلاشا معنی پیدا می‌کنن. روزی که از ته دل لبخند بزنی و بگی: “ارزششو داشت.” من اینجام تا کنارت باشم، تا وقتی کم میاری، دستت رو بگیرم و یادت بندازم چرا شروع کردی. با هم می‌ریم جلو، آروم ولی محکم. چون من ایمان دارم… تو می‌تونی