مشاور فاطمه خادمی دارابی

یه روزی می‌رسه که مامانت برات ظرف غذا می‌ذاره و می‌گه: «دلم برات تنگ شده دکتر!» بابات با ذوق عکس می‌گیره و می‌فرسته برای فامیل که ببینن دخترش یا پسرش به رؤیاش رسیده. و تو فقط با خودت می‌گی: «خدایا… همون شبایی که با گریه درس می‌خوندم، برای همین لحظه بود؟» یه روزی به خودت میای و می‌بینی داری به یه کنکوری دل‌نگران لبخند می‌زنی… بهش می‌گی که مسیر آسون نیست، ولی ارزشش رو داره. می‌گی که قرار نیست همیشه قوی باشی، فقط باید ادامه بدی. و اونجا می‌فهمی چقدر رشد کردی، چقدر قوی شدی، چقدر شبیه اون کسی شدی که یه روز دنبالش بودی. می‌دونی؟ اون روزا قراره بیان… اما فقط برای کسایی که الان با تمام ترساشون، ادامه می‌دن. برای اونایی که با چشم‌های خسته، اما با دلی پر از ایمان، هنوز دارن می‌جنگن. و اگه هنوز ته دلت یه جرقه‌ی کوچیک امید مونده… بدون، همین برای شروع کافیه. من اینجام که کنارت باشم، قدم‌به‌قدم، تا وقتی اون رؤیای قشنگت واقعی بشه ?