مشاور فائزه موسوی

سلام به همگی من فائزه موسوی هستم دانشجوی سال دوم پزشکی از بچگی خودم رو خانم مهندس میدیدم که کنار ساختمون با یک کلاه ایمنی تو سرش با افاده وایساده? ولی دبیرستان حس جستگوگری من برای پزشکی خیلی زیاد شد و وارد رشته تجربی شدم درسم تو مدرسه خوب بود ولی آزمون ها همیشه خراب ، انگار فقط درجا میزدم خودم میخاستم دلیلش رو پیدا کنم ولی نمیشد حداقل تنهایی نمیشد انگیزه و هیجانم برای رشتم رفته رفته کم میشد بلاخره کنکورم رو سال 1397 دادم و شد چیزی که انتظارش رو داشتم من با بغض و حسرت از چیزی که میخاستم دست کشیدم و تو رشته بهداشت عمومی در دانشگاه علوم پزشکی زنجان مسیرم رو ادامه دادم این همون تصمیمی بود که هممون گاها به خاطر شرایطی که داریم باید از چیزی که میخایم یک مدت دست بکشیم و زمان بدیم ، اون 4 سال گذشت ولی من نتونستم با خودم و دلم کنار بیام دیگه شد بعد فارغ التحصیلی تصمیم جدی رو گرفتم و کم کم شروع کردم برای کنکور 1402 اوایل خیلی سخت بود ‌دوری 5 سال از درس، تغییر نظام درسی وووو منی که فرصت اشتباه هم نداشتم ولی اینبار اراده و انگیزه خودش سرعتم رو چند برابر می‌کرد و مشکلاتم رو دونه دونه با کمک آدمای درستی که خدا سر راهم گذاشت حل کردم بلاخره کار خودم رو کردم? و سال 1402 شد چیزی که من میخاستم? اوایل فکر میکردم عقب افتادم دیر کردم ولی وقتی اون 4 سال کارشناسی و 1 سال سختی که برای کنکور 1402 آماده میشدم رو مرور میکنم مطمئن میشم این بهترین چینش خدا و بهترین مسیر برای من تو شرایط خودم بود چون من علاوه بر پزشکی خودم رو ساختم صبر و استمرار و تنهایی چیدن مسیر رو یاد گرفتم و نزاشتم زندگی با حسرت بره اگر توهم پایه ای که یاد بگیری مسیر کنکور از تو چی میخاد و اصلا مشکل از کجاست من باهاتم گلم باهمم مسیرت رو میسازیم??